Da Sahib Shah Sabir Sher July 19, 2007

Za dagha sher khpalai khwagai malgarey aw khorkey Drana Pukhtanay ta dedicate kawom:

Tsa guloona, tsa rangoona tsa naghmay kram     

Sta da khaar khabaray sta pa shaan khwagay kram      

Da tyaaro da ghoror stargay ba ranay kram   

Parharoona ba pa laaro kay deeway kram  

Tsok che maa aw taa yaw zai leedalai na shee

War pasay ba hagha sta da khuley kheray kram

Da janaan da khobawalo stargo yaada

Ta razai ka da zakhmono deeway mray kram?

Za da har mehfila starai kor ta rasham

Za pa har atan ke zaan zarey zarey kram

Hagha stargey day yaw tso wrazay zema shee

Che da meeney pa khobono ye maray kram

Da sparlee la khwa pa domra naseeb ghwaram

Da che gul shondey pa khpalo weeno sray kram

Khob July 3, 2007

 

Khoba! Tsaadar ra banday woghwarawa

Nor may weeda kra che weekhtywo staray kerai yema

Nor may weeda kra che la weekhay na may kraka razi

Zeh che weeda yam weekh yam

Khoba! Tsaadar ra banday woghwarawa

Khoba qurban day sham

Nor maa ta da day wrazo daa barbanday peghlay ma rakheya

Zeh ye da stargo pa hindaaro kay

Da or aw da skarwato aw lambo azaangay na sham leedai

Khoba! Maa boza bya da hagho toro shpo ghaigay ta

Zeh khpela laara bay la shpo pa ranro wrazo kay mondalai na sham

Wraz may da stargo peh hindaaro kay oroona kari

Khoba weeda may kra

Tsaadar ra banday woghwarawa

July 3, 2007

So the story goes……

There was a king who had two tiny little horns. No one knew of his horns cuz he had managed to keep it a secret by killing anyone who found out about it. Who were the poor souls who met thier demise through this ugly secret? damaan. Every time the kind would get a hair cut, he would kill the barbar. No matter how much they would beg or plead, the king just could not trust them since it was a well known fact that damaan are one of those ppl who could not keep secrets. They would tell the darkest of their clients secrets to the other clients. So that is why this king would kill the barber who had just given him a hair cut.

One day one smart and chalaak barbar upon discovering the Kings horns and knowing of his fate, started begging the king to spare him his life. He pleaded and pleaded and promised the king that he would not disclose this royal secret. The king who must have been in a week state of mind agreed with him and told him that he will not kill him. But there was a condition attached to it. King told the barbar to leave the city and live the rest of his life in a desert.

So the barbar said goodbye to his family and loved ones and headed towards the desert to live out the rest of his miserable life. For a few days he was OK., but slowly this secret was bugging him. He felt the urgent need to share it with someone. He knew he could not share it with a human being since that would mean his death. So as he was wandering around, he noticed a well. He walked towards the well and stuck his head inside the well and started screeming “the king has horns, the kind has horns”. To his surprise, he felt very relieved and a big load was taken off his shoulder. Within a few weeks, a reed plant grew inside the well and started growing. In a few more days the reed plant was sticking out of the well long, straight and tall. As this reed is famous for making flutes, it (the reed in the well ) started singing a song. The song was “the king has horns, the king has horns”. Passerbys heard the song and before you know it, the whole city knew of this dark secret. Of course the king killed the barbar, but it was too late.

The Moral of the story, do not tell or share something about someone else to anyone unless you are prepared that it will get to that person. Cause you can’t tell a dam from not-dam amongst us.

Watan ta talay wam June 11, 2007

Salamoona zema nazawalo pakhtano,

Le tsa moday la para watan ta talay wam aw dagha tso wrazai kegee che berta raghalay yam.  No zeka may domra wakht khpal pa blog kay tsa na dee leekalee, bakhana day wee.

Dairo khwago watanwalo rata comments hum prekhee dee che hagha ba zaroor jawab warkaom.  Heela laram che haghoi hum zema na khapa na ye che khudai ma ka ma da hagho comments ta parwa na da karay.

Ma hum meena kawala March 30, 2007

Sit back, close your eyes and enjoy

ma hum meena kwala.wma

Ka da sta mahal pa shamo nen rokhaan de

Zema kor lamba pa orr ki da hijraan de

Che har khwa da sawi zrah jongara goram

Bal pake da hasratoono chiraghaan de

Spogmai da swarlasamay

pe asmaan ke zaledala

Ma hum meena kawala

Ma hum meena kawala

Ma hum meena kawala

Khanda agha chaman ke

Khaest aw anjoman ke

Da ghroono pe laman ke

Da kond pe sabzazaroo ke

Ro ro ba khandedala

Ma hum meena kawala Ma hum meena kawalaMa hum meena kawala

Deedan agha khanda ke

Makham ziyaara raana ke

Marghanoo pe chagaa ke

Patang woma da meenay

Raata shama balaydalaa

Ma hum meena kawala

Ma hum meena kawala

Ma hum meena kawala

Rangeen khkhule shabaab wo

Yaw khkhulle izteraab wo

Yaw za yaw me rabaab wo

Sroo shundoo pa rapaaray

Khpala meena khkulawala

Ma hum meena kawala

Ma hum meena kawala

Ma hum meena kawala

Spogmai da swarlasamay

Pe asmaan ki zaledala

Ma hum meena kawala

Ma hum meena kawala

Ma hum meena kawala

Happy Spring March 20, 2007

Something I wrote last spring, I wish I were a real poet, tsomra khkulee sheroona ba may pesarlee ta leekalee wa.

Pesarlai sho Pesarlai sho
Tsomra khkulai pesarlai sho
Tsenga naaz ghonday mastee shwa
Junon raghai bay khodee shwa
kho zema pa zargee os hum
da khazan fasel chaper dai
da ghamjen zargee pa tsango
zerrey paanrey ra khparay dee
da jafa rang ye akheestai
da dardoono palwashay dee
Ruba tsa wokoma Ruba,
zra may waley lewanai dai?
waley nagdee ghwag nasehat ta
waley naawree zema khabaray
warta wayam che pregda ye
da zaray keesay awtaray
warta wayam patsoon okra
da dai dard aw zra khogai na
warta wayam pa natsaa sha
da bahaar khayesta wagmo ta
kho no tsa wokrama khudaya
da zema zargai mashoom dai
dunya daka de janjaal da
kho zema dunya masoom dai
Ay ghamjan zema zargaya
Za qurban sta da wafa sham
Ay zema nakama ranza
ay zema naimgarai darda
laar sha laray laray laar sha
zma da maat zra na panah sha
pregda khog zra may khwand wakhley
da dai khkuley pasarlee na

Da de masto pesarlai dai March 14, 2007

daa da masto pasarlai dai 2.mp3

Spring is just around the corner March 14, 2007

ahhhhhhhhhh…spring, the beautiful, wonderful, sensual season is almost here.  I love spring and everything that has to do with spring.  I love the threes and flowers blooming, the birds chirpping and the wind blowing in my face carrying that wonderful aroma with it.

Although technically we still have a few days till it is officially spring, but here it is already spring….

Wono (trees) khpalai zareenay ghotay pranestalee dee, gullano khpal pa khoshboyee banday da sahar wagmai khayesta karee dee aw hara khwa da sharshamo bootai zmakai khpal pa zyar rang  zareenay karee dee.

It made me think of Nashinaas’s song:                                                                                                         

Da de masto pesarlai dai, Da de or sabza kobee da,…..Maybe i will upload it here soon da khaira sara.

Exploring March 9, 2007

For those of you who stumble upon my blog more than once and wonder why the themes keep changing, well i really like the pink one but that one is not flexible to what i want to do with it.  Also the main column is too small and can’t do anything with widges.  I like this one but i wish i could change the brown color to a color of my liking.  I have been experimenting with all the other availabe themes but most of them have more cons than pros.  I just wish WordPress would come up with some new and exciting themes.

Mashoom Janat March 7, 2007

Just like Karwaan, I long for those days

of childhood and i miss those days. 

Tsa khkulai dunyagai wa zema da mashoomtoob

aw tsa khayesta wakhtoona wa zema

da mashoomtoob

کاشکې زه ماشوم وای او ته هم ګلې ماشومه وای

  ناز دې را معلوم وای او غوسه مې در معلومه وای

 زه کله سخي وای کله شوم تر اندازې نه زيات

 ته کله سخي وای کله سخته ډېره شومه وای  ا خوا مې کتلي وای او دېخوا مې کتلي وای

کور کې مې له څټې نه په غلا غنم ايستلي وای

منډه مې اخيستې تر دکان مې تښتولي وای

ځان ته پتاسې تاته بنګړي مې را نيولي وای

ستا نري مړوند ته مې په ناز در اچولي وای

درې څلور دې مات وای پنځه شپږ دې شرنګولي وای

لاس مې وای زخمي درته په چيغو دې ژړلي وای

زه په ټوپو سر وای او په کټ کټ مې خندلي وای

تا راسره خلی پرې وای مانه مروره وای

ګوتې دې په غوږ کې اېښې ما کړې خبره وای

ته راته ناڅاپه د پيشو غوندې ببره وای

ښه تېره نوکاره دې پر مخ را برابره وای

دارې دارې وينې مې له مخ را بهيدلې وای

زه په سلګو سر وای او ته ماته ژړيدلې وای

وينې دې زما،د سپين ټيکرې په لمن وچې وای

زر دې وای پخلا رانه اخيستې دې دوه مچې وای

مخ باندې زما چې څو تنکي زخمونه پاتې وای

ستا پر سپين ټيکري باندې هم سره داغونه پاتې وای

ما چې پتاسې د څنګ له جېب نه را ايستلې وای

ستا د خولې اوبه چې په وښکو را بهيدلې وای

زر مې پتاسه په سر د ژبې را ايستلې وای

ستا خوله کې مې اېښې وای په خوند خوند دې ځبېښلې وای

بله ورځ چې ته هم په غلا کورته ننوتې وای

اخوا دې لاسونه غورځولي او هم لتې وای

چرګې دې خورې وای او ويشتلې دې په ګټې وای

څو دانې هګۍ دې له سينو نه ترې را پټې وای

لار کې څو دانې وای درنه ماتې څو در پاتې وای

ژاولې دې اخيستې وای غاښونو کې دې ماتې وای

خوله کې دې را تاوې وای او خرچ دې ترې ايستلی وای

نه دې راکولای ماته زه دې ځورولی وای

ما درته زارۍ کولای تا سر خوځولی وای

خوله دې رانږدې وای زما غوښتنه دې منلې وای

ژاولې وای درپاتې او ستا ژبه مې چيچلې وای

ته چې په ژړا ژړا تر کوره تښتيدلې وای

مورته دې زما شيطانۍ يو په يو ښودلې وای

مور دې د زمرۍ غوندې له کوره راوتلې وای

ستا د مور څپيړې مې پر مخ باندې خوړلې وای

بيا نو مرور وای يو تر بله ږغيدلی نا

تا به شونډې بوڅې وای او ما به درکتلی نا

بله ورځ چې ستا مېږې پردي فصل کې ګډې وای

تا ورته ژړلی او ستا سترګې رډې بډې وای

تا د شينکي فصل غوندې شنې جامې اغوستې وای

فصل ته ورتلای نه شوای چې مېږې دې راوستې وای

ما وې مبارک دې شه دا شنې جامې ښايسته ښکارې

تا وې جنتي شې خو له ما ولې خپه ښکارې؟

ما درته ويلای چې په خوب کې مې ليدې ډېره

زه ژړيدم تاته او ته ماته ژړيدې ډېره

تاوې په خندا چې هغه مېږې راته راوله

زه يې کورته بيايمه او ژر يې ماته راوله

زه په منډه ورغلای دوه درې بارې مې ورانې وای

مېږې مې په منډه له شنه فصل راروانې وای

يوه غونچه غاټول مې هم په منډه شوکولي وای

ستا دشنه کميس په لونګين کې مې ټومبلي وای

تا چې خپلې مېږې په خندا کورته بېولې وای

ډکې يې غولانځې وای مورجانې دې لوشلې وای

نن يې چې شيدې له نورو ورځو ځنې ډېرې وای

ستا له ماشوم زړه نه مرورې شېبې هېرې وای

مورته دې زما په صفتونو مړېدلی نا

کاشکې دا جنت چې تر قيامته نړېدلی نا